Μικρή Εικόνα με τους Αγίους Ραφαήλ Νικόλαο και Ειρήνη

Σύντομος βίος των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης

Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη συγκαταλέγονται στη χορεία των Νεοφανών Αγίων που μαρτύρησαν σχεδόν αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.   

Ο Άγιος Ραφαήλ γεννήθηκε το 1410 μ.Χ. στην Ιθάκη και το κοσμικό του όνομα ήταν Γεώργιος Λάσκαρης. Αρχικά υπηρέτησε στον βυζαντινό στρατό, όμως αργότερα εγκατέλειψε την κοσμική ζωή και αφιερώθηκε στον Θεό, ακολουθώντας τον μοναχικό βίο. Χειροτονήθηκε ιερέας και έγινε ηγούμενος της Μονής του Γενεσίου της Θεοτόκου στη Θέρμη της Λέσβου. Το 1463 μ.Χ., κατά την τουρκική κατάκτηση της Λέσβου, συνελήφθη και υπέστη σκληρά βασανιστήρια για την πίστη του, μαρτυρώντας με γενναιότητα για τον Χριστό. Τα λείψανά του παρέμειναν άγνωστα για αιώνες, μέχρι που ανακαλύφθηκαν το 1959 στη Θέρμη της Λέσβου, έπειτα από θαυμαστές αποκαλύψεις. Από τότε ο Άγιος Ραφαήλ είναι ιδιαίτερα αγαπητός στους πιστούς και γνωστός για τα πολλά θαύματά του. Θεωρείται ιδιαίτερα προστάτης των ασθενών, των οικογενειών και των παιδιών, καθώς πολλοί πιστοί μαρτυρούν τη βοήθειά του σε προβλήματα υπογονιμότητας. Η μνήμη του τιμάται την Τρίτη της Διακαινησίμου, δηλαδή την Τρίτη μετά το Πάσχα, μαζί με τους Αγίους Νικόλαο και Ειρήνη.

Κοντά στον Άγιο Ραφαήλ υπήρξε ως υποτακτικός ο Άγιος Νικόλαος. Εκάρη μοναχός, ενώ στη συνέχεια χειροτονήθηκε διάκονος. Ο Άγιος Νικόλαος πέθανε μετά από βασανισμούς δεμένος σε ένα δένδρο το 1463 μ.Χ.

Μαζί με τους Αγίους συνάθλησε και η μόλις δώδεκα χρονών Ειρήνη, θυγατέρα του Βασιλείου, προεστού της Θέρμης της Λέσβου, η οποία και εμφανίζεται μαζί τους.