Παναγία Παρηγορήτισσα - Σπουδαίος Βυζαντινός Ναός στην Άρτα

Το 1954, στο χωριό Ξυνιάδα της Θεσσαλίας λέγεται πως η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε στον μικρό Αθανάσιο Σύρο. Συγκεκριμένα, ο Αθανάσιος Σύρος, μόλις 8 ετών τότε, αντίκρισε μία μαυροντυμένη γυναίκα, ξυπόλητη να κάνει μετάνοιες. άλιστα, το σημείο στο οποίο προσκυνούσε η μαυροφόρα γυναίκα, από ξερό μετατράπηκε σε μαλακό, αναδύοντας μια γλυκιά μυρωδιά. Δυστυχώς όμως, τα λόγια του Αθανάσιου για όσα είχε δει, δεν έγιναν πιστευτά από κανέναν. Η δεύτερη εμφάνιση της Παναγίας έγινε το ίδιο βράδυ στον Αθανάσιο, την ώρα που κοιμόταν στο σπίτι του, με τους γονείς του και τα αδέρφια του. Η γυναίκα όμως φορούσε και ένα φωτεινό στεφάνι στο κεφάλι της αυτή τη φορά.

Η ονομασία της Παναγίας Αμόλυντος προέρχεται από τον ύμνο του Αποδείπνου «Άσπιλε, Αμόλυντε, Άχραντε...» που συνέθεσε ο μοναχός Παύλος της Ιεράς Μονής Ευεργέτιδος στην Κωνσταντινούπολη. Η Παναγία ονομάζεται και Παναγία του Πάθους, καθώς κρατάει στην αγκαλιά της τον Ιησού Χριστό και εκατέρωθεν βρίσκονται οι Αρχάγγελοι Γαβριήλ και Μιχαήλ με τα σύμβολα του Πάθους, δηλαδή τον Σταυρό, τη Λόγχη και τον Σπόγγο.

Ήδη από την Παλαιά Διαθήκη, ο οίνος αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό. Ο Νώε μετά τον κατακλυσμό φύτεψε και κατάφερε να φτιάξει το δικό του αμπέλι. Στην Έξοδο ο Θεός έδωσε υπόσχεση να ευλογήσει τρία σημαντικά αγαθά για τη ζωή του ανθρώπου, τον άρτο, το ύδωρ και τον οίνο. Τα εδάφη και το κλίμα στις περιοχές της Χεβρώνας και της Παλαιστίνης στάθηκαν ευνοϊκά για την καλλιέργεια αμπελώνων. Η αμπελουργία άνθισε σε σύντομο χρονικό διάστημα και απέκτησε μεγάλη φήμη, καθώς οι άνθρωποι καλλιεργούσαν τα κλήματά τους για την παραγωγή του ευλογημένου οίνου.