Σκορπίδι

Ανήκει στην οικογένεια των Πολυποδιδών ("Κατέραχον το φαρμακευτικό"). Φύεται στην Ευρώπη, ενώ στην κεντρική Ευρώπη είναι προστατευόμενο φυτό. Στη χώρα μας το συναντούμε με τις κοινές ονομασίες σκορπίδι, ασπλήνιο, σκορπιδόχορτο, σκορπιδάτσι, σκοπηροτήρι, χρυσόχορτο, αγριοσπάρτι. Το σκορπίδι είναι φυτό αρκετά διαδεδομένο στις ρωγμές των βράχων και στις σχισμές παλαιών τοίχων, προτιμώντας τους τοίχους που βλέπουν βόρεια. Είναι μάλλον το ασπλήνιο του Διοσκουρίδη και οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν για τις διουρητικές και αποχρεμπτικές του ιδιότητες.

Ευεργετικές ιδιότητες: Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιείται όλο το φυτό εκτός από τη ρίζα. Δρα ως καταπραϋντικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό και εφιδρωτικό. Χρησιμοποιείται κατά των νοσημάτων της κύστεως, των ουροφόρων οδών και των νεφρών. Είναι πολύ καλό για την αφαίρεση της πέτρας από τους νεφρούς. Γενικότερα δρα κατά της διάρροιας και είναι θεραπευτικό της σπλήνας, των στηθικών παθήσεων και του βήχα. Έχει ακόμη ανθελμινθικές ιδιότητες (για τους σκώληκες των εντέρων). Το σιρόπι που παρασκευάζεται από το σκορπίδι χρησιμοποιείται σαν φάρμακο κατά των πνευμονικών παθήσεων.

Χρήση: Παρασκευάζεται ως αφέψημα. Βράζουμε 6 γραμμάρια σε 1,5 φλιτζάνι νερό για 5-10 λεπτά. Μία φορά την ημέρα. Αν θέλουμε μπορούμε να το γλυκάνουμε με μέντα ή γλυκάνισο. Ένα αποτελεσματικό μείγμα για τις πέτρες στα νεφρά γίνεται με σκορπίδι, δίανθο, πολύκομπο (από 1 μέρος) και σπόρους πεντάνευρου (1,5 μέρος). Βράζουμε 27 γραμμάρια από το μείγμα για 10 λεπτά σε 3 φλιτζάνια νερό το σουρώνουμε και πίνουμε το μισό το πρωί και το υπόλοιπο το βράδυ. Το ρόφημα αυτό το πίνουμε για μία εβδομάδα.

Προφυλάξεις - Αντενδείξεις: Οι ως άνω πληροφορίες δεν είναι ιατρικές συμβουλές ούτε υποκατάστατο συμβουλών άλλου επαγγελματία της υγειονομικής περίθαλψης. Παρέχονται για ενημερωτικούς και μόνον λόγους. Μην διακόψετε οποιεσδήποτε άλλες ιατρικές συστάσεις περίθαλψης χωρίς πρώτα να συμβουλευθείτε το γιατρό σας.  Να μην ξεπερνούμε την συνιστώμενη δοσολογία.

Βάρος: 50 γρ.

*Οι πληροφορίες προέρχονται απ άρθρο του Σάκη Κουβάτσου στα Χανιώτικα Νέα.