Λιθογραφία με τον Άγιο Δημήτριο και τον Άγιο Γεώργιο σε σκαφτό ξύλο, χρυσωμένη με ψευδόχρυσο και βαμμένη σε χρώμα κόκκινο - μπορντώ με ματ βερνίκι.
Διαστάσεις: 20 x 25 εκ.
Σύντομος βίος του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Δημητρίου
Ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε περίπου στα τέλη του 3ου αιώνα στην Καππαδοκία, σε χριστιανική οικογένεια. Από μικρός έζησε δύσκολες στιγμές, αφού ο πατέρας του πέθανε ως μάρτυρας για την πίστη του στον Χριστό. Μετά τον θάνατό του, η μητέρα του πήγε μαζί του στην Παλαιστίνη. Όταν μεγάλωσε, έγινε στρατιώτης στον ρωμαϊκό στρατό και ξεχώρισε για τις ικανότητες, τη γενναιότητα και τον χαρακτήρα του. Έφτασε να κατέχει υψηλή θέση και να χαίρει μεγάλης εκτίμησης. Όμως, όταν ξεκίνησαν οι διωγμοί κατά των Χριστιανών από τον αυτοκράτορα Διοκλητιανό, ο Γεώργιος δεν φοβήθηκε. Δήλωσε ανοιχτά ότι είναι Χριστιανός και αρνήθηκε να λατρέψει τα είδωλα. Αυτό τον οδήγησε στη φυλακή και σε σκληρά βασανιστήρια. Παρά τα μαρτύρια, έμεινε σταθερός στην πίστη του και δεν άλλαξε γνώμη. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Θεός τον ενίσχυε και τον προστάτευε, γι’ αυτό και άντεξε πολλά θαυμαστά γεγονότα. Τελικά αποκεφαλίστηκε, ολοκληρώνοντας το μαρτύριό του. Στην παράδοση παρουσιάζεται συχνά ως έφιππος στρατιώτης που σκοτώνει τον δράκο, εικόνα που συμβολίζει τη νίκη του καλού απέναντι στο κακό και της πίστης απέναντι στον φόβο και την ειδωλολατρία. Για αυτό τον λόγο συνδέθηκε έντονα με τον στρατό και θεωρείται προστάτης του Πεζικού και γενικά του Στρατού Ξηράς. Ο Άγιος Γεώργιος τιμάται από την Εκκλησία μας στις 23 Απριλίου, αλλά όταν συμπίπτει με τη Μεγάλη Εβδομάδα ή πριν το Πάσχα, η εορτή του μεταφέρεται την πρώτη Δευτέρα μετά το Πάσχα.
Ο Άγιος Δημήτριος είναι από τις πιο σημαντικές μορφές της Ορθόδοξης Εκκλησίας και πολιούχος της Θεσσαλονίκης. Έζησε στα χρόνια των Ρωμαίων αυτοκρατόρων και καταγόταν από την Θεσσαλονίκη, όπου και ξεχώρισε από νέος για τη μόρφωση, τον χαρακτήρα και τη στρατιωτική του ικανότητα. Παρόλο που είχε υψηλή θέση στον στρατό, επέλεξε να ακολουθήσει τον Χριστιανισμό και να μιλά δημόσια για την πίστη του. Κατά τους διωγμούς των χριστιανών φυλακίστηκε και εκεί συνδέθηκε με τον Νέστορα, ο οποίος πήρε θάρρος από τον Άγιο και νίκησε σε μονομαχία τον Λυαίο, ένα πολύ δυνατό και μεγαλόσωμο μονομάχο. Αυτό όμως προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα, με αποτέλεσμα να θανατωθούν και οι δύο. Ο Δημήτριος πέθανε στη φυλακή και τάφηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου σύμφωνα με την παράδοση από τον τάφο του έβγαινε μύρο, γι’ αυτό ονομάστηκε Μυροβλήτης. Μετά τον θάνατό του, η παράδοση αναφέρει ότι ο Άγιος Δημήτριος συνέχισε να επιτελεί πολλά θαύματα. Πολλοί πιστοί τον θεωρούσαν προστάτη της Θεσσαλονίκης, καθώς πίστευαν ότι επενέβαινε για να σώσει την πόλη από εχθρούς, πολιορκίες και καταστροφές. Σε δύσκολες στιγμές, σύμφωνα με τις διηγήσεις, εμφανιζόταν ως έφιππος στρατιώτης και ενίσχυε τους κατοίκους, δίνοντάς τους θάρρος και ελπίδα. Η Εκκλησία εορτάζει τον Άγιο Δημήτριο στις 26 Σεπτεμβρίου.
