Αναζήτηση - Σελίδα 18

Βρέθηκαν 348 άρθρα

Φιλόθεος Ζερβάκος ή Φιλόθεος εν Πάρω - Elder Philotheos Zervakos

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

Ο Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος είναι ένας σύγχρονος γέροντας που γεννήθηκε τον Μάιο του 1884 στο χωριό Πάκια, της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς, κοντά στους Μολάους της Λακωνίας. Οι γονείς του ονομάζονταν Παναγιώτης και Αικατερίνη Ζερβάκου. Ο ίδιος πήρε το όνομα Κωνσταντίνος. Από την παιδική του ηλικία αγαπούσε την Εκκλησία, του άρεσε να ψέλνει και να διαβάζει τα ιερά βιβλία. Τέλειωσε το σχολείο στην πατρίδα του και οι γονείς του τον έστειλαν σε Διδασκαλείο και σε ηλικία 17 ετών, το 1901, έγινε δάσκαλος. Υπηρέτησε λοιπόν αυτό το επάγγελμα για τρία χρόνια (1901-1904) στο χωριό Φοινίκιο, κοντά στο δικό του χωριό. Τον ζήτησαν τότε να πάει να εργασθεί σαν δάσκαλος στην Αμερική, αλλά δεν ήταν θέλημα Θεού και βρέθηκαν εμπόδια. Διάβαζε συχνά βίους Αγίων. Ενθουσιάστηκε από την ζωή των Αγίων Αντωνίου, Ιωάννου του Δαμασκηνού, Αγίας Βαρβάρας και άλλων. Κατά την μελέτη αυτή αισθανόταν - όπως ομολογεί ο ίδιος - την επίσκεψη της γλυκιάς Θείας Χάριτος! Τότε φανταζόταν και τον εαυτό του στην έρημο και του ερχόταν η επιθυμία να ζήσει την «μοναχική πολιτεία». Ο δύσκολος δρόμος πριν γίνει μοναχός Τον πόθο του να γίνει μοναχός εκμυστηρεύτηκε στη μητέρα του, η οποία ήταν αρχικά θετική. Όταν ένα βράδυ της ζήτησε λίγα χρήματα για να αναχωρήσει, αυτή λυπήθηκε και άρχισε να τον συμβουλεύει να μείνει ώστε να περάσουν λίγα χρόνια ακόμη. Ο Κωνσταντίνος στενοχωρήθηκε και στον ύπνο του φοβεροί γίγαντες τον απειλούσαν. Φοβήθηκε πολύ και ζήτησε την βοήθεια της Θεοτόκου. Τότε την είδε να κατέρχεται και της ζήτησε να μην τον εγκαταλείψει. Οι γίγαντες εξαφανίστηκαν μέχρις να αναληφθεί η εικόνα της Παναγίας. Στο Φοινίκιο, το χωριό όπου δίδασκε, είχε συνδεθεί με ιδιαίτερη φιλία με δύο νέους, που είχαν αποφασίσει και οι τρεις να μεταβούν στο Άγιο Όρος, να μονάσουν. Βέβαια είχε τον Αύγουστο του 1902 δοκιμάσει να μονάσει στο μονύδριο του Αγίου Γεωργίου κοντά στο χωριό του, που είχε ιδρύσει ο δάσκαλος Γεώργιος Στουρνάρας, μοναχός-γιατρός από την Ήπειρο. Είχε σκοπό από εκεί να αναχωρήσει για το Άγιο Όρος. Ωστόσο, ο πατέρας του με δάκρυα, επιχειρήματα και εκβιασμούς κατάφερε να τον πείσει να πάει στο πατρικό. Εκεί προσπάθησε να συναντήσει έναν από τους μικρότερους αδελφούς του, αλλά δεν τα κατάφερε. Αποφάσισε την νύκτα να φύγει και βαδίζοντας ξημερώθηκε αρκετά μακριά. Ο πατέρας του έστειλε την αστυνομία να τον γυρίσει πίσω, αλλά κατάφερε να ξεφύγει. Έφτασε στον Ευρώτα, όπου πέραν της σωματικής ταλαιπωρίας, άρχισε και ο νοερός πόλεμος των δαιμόνων. Ταλαιπωρήθηκε πολλές μέρες περπατώντας και στο τέλος ολιγοψύχησε σαν άνθρωπος αβοήθητος. Μετά από πολλές δυσκολίες έφτασε στην Τρίπολη. Φιλοξενήθηκε σ’ ένα ιερέα, που τον περιποιήθηκε. Τότε άρχισε πάλι ο πονηρός τους λογισμούς για τις ηδονές του κόσμου. Άνοιξε το ιερό Ευαγγέλιο και παρηγορήθηκε από τους λόγους του Κυρίου. Ήθελε να φτάσει στην Αγία Λαύρα και από εκεί στο μέγα Σπήλαιο, αλλά πολλοί τον συμβούλευαν να σταματήσει πρώτα στην Μονή του Αγίου Αθανασίου κοντά στα Φίλια Καλαβρύτων. Στο δρόμο αυτό άρχισε να νοιώθει φρικτούς πόνους και να κάνει εμετό. Πρόλαβε όμως να φτάσει στη Ι. Μ. Αγ. Αθανασίου. Την νύκτα θεραπεύτηκε, οπότε σύντομα έφτασε στην Αγία Λαύρα και μετά από δύο ημέρες στο Μέγα Σπήλαιο. Εκεί τον συμβούλευσαν να βρει στο Αίγιο τον κ. Ιωάννη Κουτσούκο, ο οποίος τον έστειλε στη Πάτρα, στον π. Ευσέβιο Ματθόπουλο, ο οποίος τον έστειλε πάλι στους γονείς του και στο Φοινίκιο για 15 μήνες. Πάλι όμως ήλθε στην Πάτρα, όπου έμεινε ένα έτος. Περπατώντας μια μέρα στην παραλία της Πάτρας ο πονηρός του επιτέθηκε με λογισμούς. Τότε πήγε στον Ι. Ν. του Αγίου Ανδρέα προσευχήθηκε και δυνάμωσε πνευματικά. Στο παρεκκλήσιο του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου παρακολούθησε τα κηρύγματα του π. Ευσέβιου και αργότερα διορίστηκε ιεροψάλτης στον Άγιο Αλέξιο (μετόχι της Αγίας Λαύρας). Στην Πάτρα τον βρήκε η κλήση στο στρατό, όπου και υπηρέτησε 29 ολόκληρους μήνες. Εκεί συνάντησε σκληρές δοκιμασίες. Όταν τέλειωσε αυτό το μαρτύριο πήρε την άδεια από τον π. Ευσέβιο να ακολουθήσει την μοναχική πολιτεία, που τόσο ποθούσε. Τον σκοπό αυτό ανακοίνωσε στον Άγιο Νεκτάριο Πενταπόλεως, που ήταν τότε Διευθυντής στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή στην Αθήνα. Στο Ναό του Αγίου Ελισαίου έγινε αγρυπνία για την εορτή του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (8 Μαΐου 1907-23 ετών) και το άλλο βράδυ αναχώρησε με πλοίο με το φίλο του Νικόλαο Μητρόπουλο για το Άγιο Όρος. Στη Θεσσαλονίκη προσκύνησε στην Τουρκοκρατούμενη πόλη τον τάφο του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτη. Στην Ι. Μ. Λογγοβάρδας Από τη Θεσσαλονίκη έφτασε στο Βόλο. Εκεί έμεινε λίγες ημέρες και γνώρισε τον Θεοδόσιο Ζωγράφο, συμβολαιογράφο, τον αδελφό του Θεόδωρο, θεολόγο-ιεροκήρυκα, τον γερο-Παναγιώτη Κοντοπιθάρη (παππούς), τον Παύλο Λουκόπουλο και άλλους, που τον φιλοξένησαν. Προσπάθησαν να τον στείλουν στο Άγιο Όρος, αλλά ήταν αδύνατο. Οπότε ο Κωνσταντίνος διαισθάνθηκε, ότι το θέλημα του Θεού ήταν για την Πάρο! Έτσι την επομένη έφτασε στον Πειραιά και από εκεί για Σύρο. Στο ταξίδι αυτό ο εσωτερικός πόλεμος φούντωνε. Όταν μπήκε το πλοίο στο λιμάνι και αντίκρισε τον Ναό της Παναγίας οι λογισμοί εξαφανίστηκαν και αγαλλίαση πλημμύρισε την καρδιά του. Προσκύνησε λοιπόν στο ναό της Εκατονταπυλιανής και πεζός έφτασε στη Μονή και εξομολογήθηκε στον Ηγούμενο Ιερόθεο Βοσυνιώτη, Πελοποννήσιο και τον παρακάλεσε να τον συναριθμήσει «στη λογική του μάνδρα». Όλοι τον δέχτηκαν με χαρά και μπήκε στην αδελφότητα σαν δόκιμος. Μετά από ένα μήνα βγήκε από την Μονή για κάποια διακονία και αντικρίζοντάς την, θυμήθηκε πως ήταν ίδια με ένα του ενύπνιο! Στους 7 μήνες, 29 Δεκεμβρίου 1907 (23 ετών) έγινε μικρόσχημος μοναχός, με το όνομα Φιλόθεος. Την επομένη, Κυριακή χειροτονήθηκε Διάκονος. Πριν χειροτονηθεί αισθανόταν φόβο για την Ιεροσύνη, αλλά με όραμα την νύκτα πήρε θάρρος, αφού πληροφορήθηκε για το θέλημα του Θεού. Προσκύνημα στο Όρος και την Αίγινα Στις 8 Μάιου 1910 με ευλογία του Γέροντά του αναχωρεί για προσκύνημα στο Άγιον Όρος. Προσκύνησε όλες τις άγιες μονές, τις σκήτες, πανσέπτους εικόνες και ιδίως τα Άγια λείψανα. Ζήτησε να βρει άνδρες αγίους και διέκρινε το γέροντα Δανιήλ Σμυρναίο, αγιογράφο, Σπυρίδωνα Καμπανά, ιατρό Λαυριώτη, Γεράσιμο Λέσβιο, Καλλίνικο Αθηναίο και τους Πνευματικούς Ιγνάτιο Κατουνακιώτη, Ματθαίο Καρακαλληνό και μερικούς ακόμα. Εκτός εξαιρέσεων, βρήκε δύο φατρίες, τους Μπογαζιανούς (Μακεδόνες, Θράκες, Μυτιληνιοί, Μικρασιάτες) και τους Μοραΐτες (Ηπειρώτες, Θεσσαλοί, Δωδεκανήσιοι, Στερεοελλαδίτες, Πελοποννήσιοι, Κυκλαδίτες και Κρήτες). Ουδείς Πνευματικός του είπε να αλλάξει τόπο μετανοίας. Περνώντας από την Θεσσαλονίκη και βλέποντας την πόλη, προσευχήθηκε να απελευθερωθεί. Τον Σεπτέμβριο του 1910 βρέθηκε μέσω Σύρου και πάλι στην Πάρο. Πρεσβύτερος, Αρχιμανδρίτης, Κήρυκας Όπως αναφέρει σε επιστολή στον Πνευματικό του Ματθαίο Καρακαλληνό (13-6-1912), με παραίνεση του Ηγουμένου και των Πατέρων της Μονής προχειρίστηκε Πρεσβύτερος στις 22-4-1912, Κυριακή της Σαμαρείτιδας από τον Επίσκοπο Τριφυλίας και Ολυμπίας κ. Γαβριήλ στην Αθήνα. Το επόμενο έτος, 21-10-1913, προχειρίστηκε σε Αρχιμανδρίτη από τον Μητροπολίτη Παροναξίας κ. Ιερόθεο. Από τότε άρχισε να εξομολογεί και να κηρύττει τον θείον λόγο στην Πάρο και την Νάξο και αργότερα στη Σύρο, την Τήνο και την Αθήνα. Από το 1916 (32 ετών) και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Στους Άγιους Τόπους, Σινά και Αίγυπτο και Ελλάδα Το Μάρτιο του 1924 έκαμε μεγάλη περιοδεία. Άρχισε από την Νάξο, Σύρο, Αθήνα, Κρήτη, Αλεξάνδρεια, Παλαιστίνη, Αραβία, Αίγυπτο και Όρος Σινά! Ειδικά στην Παλαιστίνη πήγε σ’ όλα τα προσκυνήματα και στο Σινά λειτούργησε στο παρεκκλήσιο της αγία Βάτου. Από τις περιοχές αυτές έστειλε πολλές επιστολές, ιδίως στο γέροντά του Ιερόθεο. Έπειτα επέστρεψε στην Αθήνα και από εκεί πήγε στο Άγιο Όρος. Ηγούμενος της Μονής Το 1928 μετέβη στην Κέρκυρα. Το 1930 απεβίωσε ο γέροντάς του Ιερόθεος. Με διαθήκη του τον άφησε διάδοχό του, πράγμα που δέχτηκαν οι πατέρες της Μονής. Είχε παρακαλέσει τον Ηγούμενο να αφήσει άλλον, αλλά στάθηκε αδύνατο να τον μεταπείσει. Αλλά και έτσι δεν εγκατέλειψε το προηγούμενο έργο του. Το 1933 (49 ετών) έφτασε στα Καλάβρυτα και προσκύνησε στην Αγία Λαύρα και Μέγα Σπήλαιο. Από εκεί έφτασε στην Κεφαλονιά, στον Άγιο Γεράσιμο και στην Ζάκυνθο στον Άγιο Διονύσιο. Το 1934 φτάνει στην Κωνσταντινούπολη (Πατριάρχης ο Φώτιος) λειτούργησε και κήρυξε σε πολλές περιοχές. Προσπάθησε να συναντήσει τον Κεμάλ Ατατούρκ (Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας), για να του μιλήσει για το Χριστιανισμό (είχε ήδη αποκηρύξει τον Ισλαμισμό). Όμως ο Πατριάρχης Φώτιος τον απέτρεψε. Ετοίμαζε αργότερα από την Ελλάδα επιστολή, αλλά ο Κεμάλ πέθανε. Στον πόλεμο και μετά Οι στερήσεις της κατοχής οδήγησαν πολύ κόσμο στη Μονή. Ο ρόλος τώρα έγινε ρόλος παραμυθίας. Τρεις αδελφοί της μονής παρασκεύαζαν καθημερινό συσσίτιο. Έφταναν καθημερινά τους 150-200. Τα τρόφιμα της Μονής ήταν ευλογημένα και τουλάχιστον 1500 άνθρωποι δεν πέθαναν από την πείνα! Στις 14-5-1944 είχε αποφασισθεί ο θάνατος 125 Παριανών από τους Γερμανούς. Ο γέροντας, επικεφαλής αντιπροσωπίας, κατάφερε να μεταπείσει τους αποφασισμένους Γερμανούς. Μετά την κατοχή συνέχισε το προηγούμενο έργο. Οι περιοδείες συνεχίζοντας να κηρύττει τον λόγο του Θεού. Η ηλικία προχωρούσε στον γέροντα, πέρασε το ογδόντα, αλλά τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο περιόδευε. Η κοίμησή του Ο γέροντας Φιλόθεος ήδη από τις αρχές του 1979 ασθενούσε. Στις 7 Μαΐου 1980 (96 ετών) και ενώ βρισκόταν στο κελί του στα Θαψανά της Πάρου, έπεσε οριστικά στο κρεβάτι. Την 6η πρωινή στις 8 Μαΐου 1980 οι Άγιοι Άγγελοι παρέλαβαν την μακάρια του ψυχή για αιώνια ανάπαυση. Ο θεράποντας του Κυρίου είχε ευλογημένο και άγιο τέλος. Την ώρα που παρέδιδε το πνεύμα του έψαλλε το «Χριστός Ανέστη». Ο τύπος των Κυκλάδων έγραψε εγκωμιαστικά για τον Όσιο και Κήρυκα. Ακολούθησαν δεκάδες εκκλησιαστικά περιοδικά και εφημερίδες.

Ένας μοναχός κρατάει ένα θυμιατό και δίπλα καίει μία λαμπάδα.

Σ' ευχαριστώ - Προσευχή του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου

Σ' ευχαριστώ, που έγινες ένα πνεύμα μαζί μου ασυγχύτως, ατρέπτως κι αναλλοιώτως, Θεέ του παντός, κι' έγινες για χάρη μου τα πάντα σε όλα:Τροφή ανεκλάλητη που ποτέ δεν τελειώνει, που ξεχύνεται ακατάπαυστα από της ψυχής μου τα χείλη και πλούσια αναβλύζει απ' την πηγή της καρδιάς μου. Ένδυμα, που αστράφτει και καταφλέγει τους δαίμονες. κάθαρση, που με πλένεις με τ' άφθαρτα κι' άγια δάκρυα που η παρουσία σου χαρίζει σ' όσους επισκεφθείς. Σ' ευχαριστώ, γιατί για χάρη μου έγινες ανέσπερο φως και ήλιος αβασίλευτος, που δεν έχεις πού να κρυφτείς, αφού γεμίζεις με τη δόξα σου τα σύμπαντα.Ποτέ δεν κρύφτηκες από κανένα αλλ' εμείς κρυβόμαστε πάντοτε από σένα, μη θέλοντας ναρθούμε κοντά σου.Μα πού να κρυφτείς αφού πουθενά δεν υπάρχει τόπος για την κατάπαυσή σου;Και γιατί να κρυφτείς εσύ που δεν αποστρέφεσαι κανένα ούτε κανένα ντρέπεσαι; Και τώρα, σε ικετεύω, Δέσποτά μου, έλα να στήσεις τη σκηνή σου στην καρδιά μου, να κατοικήσεις και να μείνεις εντός μου αχώριστος κι ενωμένος μέχρι τέλους με μένα τον δούλο σου, αγαθέ, για να βρεθώ κι' εγώ στην έξοδό μου κι έπειτα απ' αυτήν στους αιώνες κοντά σου Αγαπημένε, και να βασιλέψω μαζί σου Θεέ του παντός! Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Ένας μοναχός διαβάζει ένα βιβλίο και κάθεται σε πέτρινο τοιχάκι.

Προσευχή Αγάπης προς τον Θεό - Ιωαννικίου Μοναχού Αγιορείτου

«Πανάγαθε Πατέρα, Φιλάνθρωπε Κύριε Ιησού Χριστέ, Πανάγιον Πνεύμα, Τριάς ομοούσιε, Σ’ευχαριστώ διά την πρόνοιαν που έδειξες και σήμερον για μένα έναν ανάξιον αμαρτωλόν. Σε παρακαλώ βοήθα με να κατανοήσω την αγάπην Σου, για να μπόρεση και η δική μου καρδιά να σ’ αγαπήση, όσον είναι δυνατόν, σύμφωνα με την δύναμιν που παρέχεις σ’ εμέ. Πανάγαθε Θεέ, αιώνιε Λυτρωτά, ομολογώ ότι είμαι ανάξιος να φιλοξενήσω μέσα μου το Πυρ της Θεότητος, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, αλλά σύμφωνα με την υπόσχεσίν Σου, «ο τρώγων μου την σάρκα και πίνων μου το αίμα εν εμοί μένει, καγώ εν αυτώ», σε παρακαλώ αξίωσέ με και μείνε μέσα μου και γω εν Σοι. Ελέησέ με Κύριε, και άνοιξε την καρδίαν μου να Σε δεχθή ολόκληρον, χωρίς να μπορή να χωρέση τίποτε άλλο. Γίνου Συ βασιλεύς μου και κυβέρνησε το καράβι της ζωής μου σύμφωνα με το θέλημά Σου. Κατέργασέ με ναόν άγιόν Σου, όπου θα επιτελήται αγιωσύνη του Αγίου ονόματός Σου. Κατάκαυσε πυρί αΰλω τας αμαρτίας μου, τας άκανθας των παθών, απάλλαξε με από τα έργα της σαρκός και χάρισέ μου τον καρπόν του Αγίου Πνεύματός Σου. Αξίωσέ με να σοι εξομολογούμαι εν αγαλλιάσει, να σε ζητώ εν φόβω, να σε υπακούω με πίστη και αγάπην. Και με ένα λόγον χάρισε μου τα δώρα πού χαρίζεις σε κάθε ένα πού με πίστη προσέρχεται και Σε δέχεται εντός του, την κατά Χριστόν ζωή, η δόξα του Θεού επί γης και η Σωτηρία εις τους ανθρώπους. Πρεσβείαις της Υπεραγίας Θεοτόκου, των Αΰλων Σου Λειτουργών, και πάντων Σου των Αγίων. Αμήν». Ιωαννικίου Μοναχού Αγιορείτου Περιοδικό Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους «Ο Όσιος Γρηγόριος» περίοδος β΄, έτος 2006, αριθμ. 31

Παναγία Παλαιολογίνα Θαυματουργή Εικόνα στη Μονή Γρηγορίου

Στην Ιερά Μονή Γρηγορίου, την παράκτια Μονή του Αγίου Όρους, βρίσκεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Παλαιολογίνας. Οι παλαιότεροι πατέρες της Μονής αναφέρουν πως η εν λόγω εικόνα έχει επιτελέσει αναρίθμητα θαύματα. Το θαύμα με την πυρκαγιά του 1761 Ένα από τα πιο σημαντικά θαύματα της Παναγίας Παλαιολογίνας συνέβη κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς του 1761 μ.Χ. Τότε, ολόκληρο το Καθολικό της Μονής καταστράφηκε ολοσχερώς από τις φλόγες, ενώ η θαυματουργή εικόνα παρέμεινε εντελώς άθικτη. Η εικόνα της Παναγίας Παλαιολογίνας βρέθηκε επάνω στις στάχτες, στο σημείο όπου βρίσκεται μέχρι και σήμερα. Είναι τοποθετημένη στον αριστερό κίονα του κυρίως ναού και είναι στραμμένη προς το νότο. Βρείτε εδώ το άρθρο: Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου: το μοναστήρι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο. Γιατί η εικόνα μετονομάστηκε σε ‘Παναγία Παλαιολογίνα’ Λέγεται πως αρχικά η εικόνα ονομαζόταν ‘Παναγία Οδηγήτρια Παντάνασσα’, αλλά επειδή υπήρχαν κι άλλες ιερές εικόνες με αυτό το προσωνύμιο, μετονομάστηκε σε ‘Παλαιολογίνα’. Το όνομα προήλθε από την δωρήτρια κυρά της Μολδοβλαχίας, Μαρία Ασανίνα Παλαιολογίνα, η οποία ήταν η δεύτερη σύζυγος του πρίγκιπα Στεφάνου Γ΄ του Μεγάλου. Επάνω στο αργυρό επένδυμα της εικόνας είναι χαραγμένο σε μικρή χρυσή επιγραφή “ευσεβεστάστάτης Κυρά Μαρίας Ασανίνας Παλαιολογίνας, κυράς της Μολδαβλαχίας”. Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου - Οι Τοιχογραφίες του Καθολικού

Παραδοσιακή Μελιτζανοσαλάτα Αγίου Όρους

Υλικά:1 κιλό μελιτζάνες φλάσκες 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο1/4 φλιτζάνι λάδι1 κουταλιά της σούπας αλάτι ψιλό5 κουταλιές της σούπας ξίδι Εκτέλεση:Ψήνουμε τις μελιτζάνες στον φούρνο ώσπου να μαλακώσουν καλά και τις ξεφλουδίζουμε. Περνάμε όλα τα υλικά από το μπλέντερ, όπου ρίχνουμε το αλάτι. Δοκιμάζουμε, μήπως χρειάζεται κι άλλο ξίδι ή αλάτι. Η συνταγή είναι από το βιβλίο Παραδοσιακές Αγιορείτικες Συνταγές.

Αγιορείτικη Πατατοσαλάτα

Υλικά:1/2 κιλό πατάτες μικρές2 καρότα μέτρια 5 κρεμμυδάκια φρέσκα ψιλοκομμένα1 κουταλιά της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο3/4 φλιτζανιού λάδι2 κουταλιές σούπας λεμόνιΑλάτι, πιπέρι, ρίγανη Εκτέλεση:Βράζουμε χωριστά τις πατάτες με τη φλούδα και τα καρότα. Τα σουρώνουμε, ξεφλουδίζουμε τις πατάτες και τις τεμαχίζουμε μαζί με τα καρότα. Προσθέτουμε τα κρεμμύδια και το μαϊντανό. Χτυπάμε το λάδι με το λεμόνι, προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και ρίγανη. Περιχύνουμε τις πατάτες και τα καρότα και ανακατεύουμε καλά. Η συνταγή είναι από το βιβλίο "Παραδοσιακές Αγιορείτικες Συνταγές".

Μήλα Ψητά στο Φούρνο

Υλικά:8 μήλα κόκκινα, φιρίκια ή άλλου είδους8 κουταλιές της σούπας ζάχαρη1/2 κούπα λικέρ1 φλιτζανάκι του καφέ κονιάκ1/2 κούπα καρυδόψιχα ψιλοκομμένη1 κουταλάκι του γλυκού κανέλα1 κούπα φυτική κρέμα ζαχαροπλαστικής Εκτέλεση:Καθαρίζουμε τα μήλα από τη φλούδα τους και με το ειδικό εργαλείο ανοίγουμε μία τρύπα στη μέση βγάζοντας τα κουκούτσια τους. Τοποθετούμε τα μήλα σε ταψάκι και ρίχνουμε το λικέρ. Ανακατεύουμε τη ζάχαρη, τα καρύδια και την κανέλα και μ\' ένα κουταλάκι γεμίζουμε τις τρύπες των μήλων. Τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς για μία ώρα περίπου σκεπασμένα με αλουμινόχαρτο. Πριν τα βγάλουμε, τα ραντίζουμε με ένα φλιτζανάκι του καφέ κονιάκ και αφού κρυώσουν, χτυπάμε τη φυτική κρέμα να γίνει σαντιγί. Την αφήνουμε να κρυώσει στο ψυγείο, γαρνίρουμε τα μήλα και σερβίρουμε. Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να κάνουμε και κυδώνια ή αχλάδια. Η μόνη διαφορά είναι ότι τα κόβουμε σε ροδέλες και ρίχνουμε το καρύδι, όταν γαρνίρουμε τη σαντιγί. Η συνταγή μπορεί να εκτελεστεί και χωρίς τη σαντιγί. Η συνταγή είναι από το βιβλίο: Τα Αλάδωτα - Συνταγές με Βάση το Ταχίνι, που επιμελήθηκε η Γερόντισσα Φεβρωνία ηγουμένη της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών.

Μακαρονάδα με Σάλτσα Αχινών

Υλικά για τη μακαρονάδα:1 κιλό μακαρόνια σπαγγέτι1 κουταλιά βούτυρο1/2 φλιτζάνι λάδι1 κουταλιά ρίγανη Υλικά για τη σάλτσα:5 αχινοί2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο1 κουταλιά της σούπας μαϊντανό ψιλοκομμένο1 κουταλιά της σούπας μάραθο ψιλοκομμένο1/2 φλιτζάνι λάδι1 κουταλιά της σούπας ντοματοπελτέ1 καυτερή πιπερίτσα (προαιρετικά)2 φύλλα δάφνηςΑλάτι, πιπέρι, κύμινο1/2 κρασοπότηρο κόκκινο κρασί Εκτέλεση:Βράζουμε τα μακαρόνια σε αλατισμένο νερό με λίγο λάδι. Τα σουρώνουμε και τα καίμε με το βούτυρο και το λάδι, ρίχνοντας και τη ρίγανη. Τα ανακατεύουμε καλά. Τσιγαρίζουμε το σκόρδο και το κρεμμύδι στο λάδι. Ανοίγουμε τους αχινούς και παίρνουμε το χαβιάρι τους και το ζουμί τους. Ρίχνουμε όλα τα υλικά στην κατσαρόλα με το τσιγαρισμένο κρεμμύδι και ανακατεύουμε καλά. Αφού βράσουν για 10 λεπτά, ρίχνουμε το κρασί και σβήνουμε τη φωτιά. Σερβίρουμε τη σάλτσα πάνω στα μακαρόνια. Η συνταγή είναι από το βιβλίο: Παραδοσιακές Αγιορείτικες Συνταγές του π. Νικήτα.

Ψάρια στο Φούρνο με Αγριόπρασα

Υλικά: 1 κιλό ψάρια κατάλληλα για φούρνο (λαβράκια, κολιοί, τσιπούρες κλπ.) ½ κιλό αγριόπρασα 1 φλιτζάνι λάδι 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι ½ κουταλάκι του γλυκού πιπέρι ½ κουταλιά της σούπας ρίγανη Φέτες ντομάτας ½ κρασοπότηρο λεμόνι Εκτέλεση: Αν τα αγριόπρασα είναι λεπτά, τα αφήνουμε ολόκληρα αλλιώς τα κόβουμε στα δύο κατά μήκος. Τα πλένουμε και τα απλώνουμε στο ταψί. Καθαρίζουμε και πλένουμε τα ψάρια. Τα απλώνουμε πάνω στα αγριόπρασα. Πάνω στα ψάρια απλώνουμε τις φέτες της ντομάτας. Ρίχνουμε αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, λεμόνι και λάδι. Προσθέτουμε νερό (από μια γωνία του ταψιού) τόσο, ώστε να μην καλύπτονται οι ντομάτες. Ψήνουμε το φαγητό σε δυνατό φούρνο, ώσπου να μείνει το λάδι του.

Καβούρες Γιαχνί

Υλικά: 2 καβούρες μεγάλες 2 κρεμμύδια, ψιλοκομμένα 4 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες 1 ματσάκι μάραθο, ψιλοκομμένο 1 ματσάκι μαϊντανό, ψιλοκομμένο 1 φλιτζάνι λάδι 1,5 κουταλιά της σούπας ντοματοπελτέ 1 κρασοπότηρο κρασί κόκκινο Αλάτι, πιπέρι, δάφνη Εκτέλεση: Ρίχνουμε τις καβούρες σε νερό που βράζει και τις αφήνουμε για 40 λεπτά. Στο μεταξύ τσιγαρίζουμε στο λάδι το κρεμμύδι και το σκόρδο. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι από το ζουμί, όπου έβρασαν οι καβούρες και προσθέτουμε όλα τα υλικά εκτός από το κρασί. Αφήνουμε αυτή τη σάλτσα να πάρει μια βράση. Σε μια κατσαρόλα βάζουμε τις βρασμένες καβούρες, αφού πρώτα τις κάνουμε από πάνω μια τομή με μαχαίρι. Τις περιχύνουμε με τη σάλτσα και τις μαγειρεύουμε σκεπασμένες σε δυνατή φωτιά για μισή ώρα. Ρίχνουμε το κόκκινο κρασί και τις κατεβάζουμε.

Βύσσινο Γλυκό

Υλικά: 1 κιλό βύσσινα ½ κιλό ζάχαρη ½ λίτρο νερό Εκτέλεση: Βγάζουμε τα κουκούτσια από τα βύσσινα με το ειδικό εργαλείο. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με τη ζάχαρη και το νερό και τα βράζουμε μέχρι να δέσει το σιρόπι τους. Όταν το γλυκό κρυώσει, βάζουμε τα βύσσινα σε γυάλινα βάζα και από πάνω ρίχνουμε όσο σιρόπι χρειάζεται. Το υπόλοιπο το βάζουμε σε μπουκάλια για βυσσινάδα. Κάντε κλικ εδώ για όλα τα βιβλία της μοναστηριακής γαστρονομίας.

Μοναστηριακή Συνταγή για Κόλλυβα

Υλικά:1/2 κιλό σιτάρι με μακρόστενο καρπό και όχι αποφλοιωμένο1/4 κιλού φρυγανιά τριμμένη1/2 κιλό καρυδόψιχα χονδροκοπανισμένη1/4 κιλού αμυγδαλόψιχα χονδροκοπανισμένη1 ποτήρι ινδοκάρυδο1/4 κιλού σταφίδα ξανθιά100 γρ. σταφίδα μαύρηΣουσάμιΡόδιΜαϊντανόΞύσμα πορτοκαλιού Για το στόλισμα:Ασημένια κουφετάκια σε διάφορα σχέδιαΖάχαρη ψιλή (όχι άχνη)1 μυτερή οδοντογλυφίδα1 κόλλα χαρτί1 δίσκο1 λεκάνη βαθιά1 πετσέτα Εκτέλεση:Πλένουμε το σιτάρι από το προηγούμενο βράδυ και το βάζουμε να μουλιάσει με κρύο νερό και λίγο αλάτι σε μία κατσαρόλα. Το πρωί το ξεπλένουμε να φύγει η μαυρίλα του και το βράζουμε καλά για 40 λεπτά. Το στραγγίζουμε καλά στο σουρωτήρι και φυλάμε σε μπολ τον χυλό του. Το απλώνουμε σε πετσέτα και το αφήνουμε να στεγνώσει και όχι να ξεραθεί. Ξεπλένουμε τις σταφίδες και τις βουτάμε για 3 λεπτά σε ζεστό νερό για να μαλακώσουν. Τις σουρώνουμε και τις στεγνώνουμε σε πετσέτα. Στην συνέχεια, αδειάζουμε το στεγνωμένο σιτάρι και τις στεγνωμένες σταφίδες σε βαθιά λεκάνη και προσθέτουμε ένα-ένα τα υλικά μας, εκτός από την φρυγανιά και την ζάχαρη. Ανακατεύουμε με τις παλάμες το ινδοκάρυδο με το ξύσμα για να μη λασπώσει το ξύσμα και να απλωθεί ομοιόμορφα στο υλικό. Ζάχαρη στην γέμιση του κόλυβου δεν βάζουμε. Παίρνουμε ένα δίσκο και στρώνουμε στη βάση του μία λαδόκολλα, την οποία κόβουμε με το ψαλίδι στο σχήμα της βάσεως. Απλώνουμε το υλικό έτσι ώστε να σχηματισθεί ένα βουναλάκι χωρίς να είναι μυτερό και το συμπιέζουμε προς τα κάτω με τις δύο παλάμες. Με το κουτάλι της σούπας αδειάζουμε προσεκτικά λίγη - λίγη την φρυγανιά από την άκρη του δίσκου προς το κέντρο και την "πατικώνουμε" με την κόλλα το χαρτί. Το ινδοκάρυδο το χρησιμοποιούμε για να απορροφά την υγρασία των υλικών της γέμισης, ενώ την φρυγανιά για να μην λιώσει η ζάχαρη και τα στολίδια και κολλήσουν. Στη συνέχεια, πασπαλίζουμε ανάλαφρα την ζάχαρη από το κέντρο του δίσκου προς τις άκρες και «πατικώνουμε» τη ζάχαρη με την άλλη όψη του χαρτιού. Αποφεύγουμε τη ζάχαρη άχνη διότι κρακελώνει και χαλάει το στόλισμα. Χρειάζεται 3 φορές πιο πολύ από την ψιλή ζάχαρη για να καλυφθεί ένας δίσκος και μόλις ανακατευθεί λασπώνει αμέσως το σιτάρι. Παίρνουμε μία μυτερή οδοντογλυφίδα και χαράζουμε ανάλαφρα πάνω στη ζάχαρη και συγκεκριμένα στο κέντρο του δίσκου ένα σταυρό και δεξιά και αριστερά του σταυρού 2 κυπαρισσάκια, 2 μαργαρίτες και στο περίγραμμα του δίσκου μία γιρλάντα. Αδειάζουμε σε ρηχό πιάτο τα ασημένια κουφετάκια και τα τοποθετούμε πάνω στην χαραγμένη από την οδοντογλυφίδα ζάχαρη. Η συνταγή είναι από το βιβλίο "Ως γλυκέα τω λάρυγγί μου".

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ